مغلطه ی خطای کاربرد-اشاره (Use-Mention Error) ، مغلطه به زبان آدمیزاد (222)

به گزارش وبلاگ انجمن ما، تعریف: مغلطه خطای کاربرد-اشاره موقعی اتفاق می افتد که شخصی واژه ای را که برای اشاره به چیزی به کار برده شده، با خود آن چیز اشتباه بگیرد. برای پرهیز از این خطا، رسم است که واژه ای را که برای اشاره به چیزی به کار برده شده در گیومه قرار داد یا با فونت کج (Italic) نوشت.

مغلطه ی خطای کاربرد-اشاره (Use-Mention Error) ، مغلطه به زبان آدمیزاد (222)

این مغلطه در مواردی رایج است که دوپهلوگویی (شماره 101) به حساب رود.

تمایز کاربرد-اشاره (Use-Mention Distinction) یکی از مفاهیم پایه فلسفه آنالیتیک است که طبق آن، باید بین کاربرد یک واژه و اشاره به آن واژه تمایز قائل شد. تمایز بین کاربرد و اشاره را در مثال زیر بهتر می توان متوجه شد:

کاربرد: پنیر از شیر گاو گرفته می گردد.

اشاره: پنیر از پن (بستن) + شیر گرفته شده و معنی شیربسته شده می دهد.

معادل انگلیسی: Use-Mention Error

معادل های جایگزین: UME

الگوی منطقی:

X با X یکسان است.

مثال 1:

پسر من پنج حرفه.

شرح: عبارت پسر من (اشاره) از پنج حرف تشکیل شده است. پسر من (کاربرد) از مولکول تشکیل شده است.

مثال 2: استدلال انتولوژیک انسلم کنتربری (Anslem)

گزاره 1: خدا چیزی است که عظیم تر از آن نمی توان متصور شد.

گزاره 2: ممکن است خدا در درک ما وجود داشته باشد.

گزاره 3: وجود داشتن هم در واقعیت و هم در درک انسان عظیم تر از وجود داشتن صرف در درک انسان است.

گزاره 4: بنابراین خدا در واقعیت وجود دارد.

شرح: در گزاره 1، خدا (کاربرد) به موجودی به نام خدا اشاره دارد. کل استدلال انسلم روی همین پیش فرض بنا شده. ولی در گزاره 2، او آن را با خدا (اشاره) برابر قرار می دهد.

منابع:

Azzouni, J. (2010). Talking About Nothing: Numbers, Hallucinations and Fictions. Oxford University Press.

ترجمه ای از:

Logically Fallacious

منبع: دیجیکالا مگ

به "مغلطه ی خطای کاربرد-اشاره (Use-Mention Error) ، مغلطه به زبان آدمیزاد (222)" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "مغلطه ی خطای کاربرد-اشاره (Use-Mention Error) ، مغلطه به زبان آدمیزاد (222)"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید